Jak wiadomo, zima zawsze zaskakuje drogowców, ale w tym roku naprawdę dała popalić. Takich mrozów to nie pamiętam od co najmniej 15 lat. O dziwo od strony technicznej moje auto całkiem nieźle to zniosło i nie miałem z nim większych problemów. Nie mogłem jednak powiedzieć tego samego o wnętrzu i ogólnej estetyce. Delikatnie mówiąc, miałem co robić.
Od zewnątrz było trochę prościej, bo nie trzeba aż tak dużo czasu, żeby pojawiły się widoczne efekty. Jedna wizyta na myjni, mycie, przetarcie felg, spłukanie soli i od razu auto prezentuje się zdecydowanie lepiej. Z kabiną jest trudniej, bo tam pozostałości po zimie nie ustępują tak łatwo. Widać na pierwszy rzut oka, że dywaniki przez kilka miesięcy zbierały piasek, błoto i wilgoć. Czuć też lekko stęchły zapach, a do tego dochodzi jeszcze kurz w nawiewach i nieco zaniedbane plastiki.
Na wiele rzeczy potrafię przymknąć oko, jeśli chodzi o porządek, ale to było dla mnie po prostu za dużo. Kiedy pierwszy raz wyjechałem wiosną w dłuższą trasę, złapałem się na tym, że wnętrze po prostu mnie męczy. Postanowiłem coś z tym zrobić, ale też bez nie wiadomo jakiej rewolucji. Jak już zabrałem się za porządki, to wpadłem na kilka rozwiązań, których początkowo zupełnie nie planowałem. Ostatecznie największą różnicę zrobiło 5 prostych kroków.
1. Porządne czyszczenie dywaników, wykładziny i trudno dostępnych miejsc
Ogarnięcie podłogi to absolutna podstawa po zimie. Nawet jeśli czasem odkurzam auto, po kilku miesiącach w dywanikach i wykładzinie zostaje wszystko to, co wnoszę na butach. Najgorsze jest to, że na pierwszy rzut oka kabina może wyglądać jeszcze w miarę normalnie. Wystarczy jednak przesunąć fotel albo zajrzeć pod pedały, żeby zobaczyć, ile brudu zebrało się w miejscach, których zwykle nie ruszam przy szybkim sprzątaniu.
Zacząłem więc od wyjęcia dywaników. Później porządnie odkurzyłem wykładzinę i dokładnie przejechałem ssawką punkty przy progach, szynach foteli, tunelu środkowym i pod pedałami. Gumowe dywaniki umyłem wodą z delikatnym środkiem. Przy okazji upewniłem się, czy pod spodem nie zgromadziła się wilgoć.
Już na tym etapie zauważalnie zmienił się odbiór kabiny. Nie chodziło nawet tylko o wygląd. Czysta i sucha podłoga pomogła też uporać się z nieprzyjemnym zapachem. W moim przypadku dywaniki wymagały tylko solidnego odświeżenia, ale jeśli są mocno zużyte albo popękane to polecam nie wahać się z wymianą.
2. Obszycie kierownicy — zmiana, którą widać i czuć
Kiedy podłoga zaczęła w końcu wyglądać jak należy, zacząłem dostrzegać mankamenty, które wcześniej mi umykały. Chodzi chociażby o kierownicę. Zrobiła się śliska, matowa, przetarta i zdecydowanie za bardzo się do tego przyzwyczaiłem. Teraz uznałem, że jak już wziąłem się za przywrócenie kabiny do ładu, to zrobię to porządnie.
Wtedy przyszło mi do głowy, żeby sprawić sobie nowe obszycie kierownicy. Wszedłem na Allegro i okazało się, że to tańsze niż sądziłem. Za niecałe 50 zł kupiłem czarny skórzany pokrowiec Agmi. Szukałem czegoś prostego, eleganckiego, bez kolorowych dodatków, dlatego ten model od razu wpadł mi w oko. Paczkę miałem u siebie na drugi dzień, montaż też poszedł mi sprawnie, więc mogłem szybko odhaczyć ten punkt z listy.
Efekt był taki, jakiego oczekiwałem. Kierownica pewniej i przyjemniej leżała w dłoniach, a poza tym wpłynęła na korzystniejszy odbiór całego wnętrza. Jeśli ktoś rozważa podobny zakup, przy wyborze polecam zwrócić szczególną uwagę na rozmiar. Za luźny pokrowiec może przeszkadzać podczas jazdy i też wyglądać trochę niechlujnie. Poza tym trzeba też przyłożyć się do montażu. Drobne niedociągnięcia podczas zakładania będą później rzucać się w oczy, więc warto poświęcić nawet odrobinę więcej czasu i zrobić to dokładnie.
3. Odświeżenie tapicerki, foteli i boczków drzwi
Kierownica cieszyła oko, ale w kabinie nadal pozostawało jeszcze sporo do zrobienia. Następne na liście były fotele i boczki drzwi. Tapicerka przez kilka miesięcy chłonęła wilgoć, zapachy z kurtek, drobny kurz i różne zabrudzenia. Do tego podłokietnik i boczki drzwi łapały tłuste ślady od dłoni.
W tym przypadku zacząłem od odkurzenia foteli miękką końcówką, żeby nie szarpać materiału i nie wciskać brudu głębiej. Potem użyłem niewielkiej ilości produktu do czyszczenia tapicerki materiałowej. Plamy potraktowałem punktowo, a elementy z ekoskóry i tworzyw przetarłem środkiem przeznaczonym do takich powierzchni.
Nie zależało mi na efekcie jak z katalogu studia detailingowego. Chciałem po prostu znowu czerpać przyjemność z jazdy. Po odświeżeniu foteli i drzwi poczułem jakbym wsiadał do zupełnie innego auta. Wprawdzie zostało jeszcze kilka rzeczy do zrobienia, ale zdecydowanie zbliżałem się już do końca.
4. Czyszczenie plastików, nawiewów i elementów, o których często się zapomina
W końcu przyszedł czas na detale i wykończenie. W praktyce oznaczało to ogarnięcie kurzu w kratkach nawiewu, śladów palców na panelu klimatyzacji, przybrudzonych progów, klamek, przycisków czy też tunelu środkowego. Pojedynczo zabrudzenie tych elementów może nie wyglądać aż tak źle, ale razem tworzą wyraźne wrażenie zaniedbania.
Do plastików użyłem delikatnego cleanera, a przy nawiewach pomógł mi mały pędzelek. To prosty patent, ale bardzo skuteczny, bo kratki trudno wyczyścić samą szmatką. Osobno przetarłem dźwignię zmiany biegów, okolice uchwytów na kubki, przyciski na kierownicy, panel radia i miejsca, których często dotykam dłonią. Tam zwykle zbiera się tłusty nalot, nawet jeśli na pierwszy rzut oka go nie widać.
Nie lubię, kiedy plastiki świecą się jak po tanim nabłyszczaczu. Uważam, że w zadbanym wnętrzu nie chodzi o intensywny połysk, tylko o czystość i naturalne wykończenie. Właśnie dlatego dressing do wnętrza nałożyłem oszczędnie, głównie w ramach wyrównania. Przy ekranach i elementach piano black zachowałem ostrożność, bo tam łatwo o mikrorysy i smugi. Po tej części pracy w aucie zrobiło się zauważalnie schludniej i po prostu przyjemniej.
5. Zapach, organizacja i drobne dodatki, które podkreślają efekt końcowy
Na końcu zająłem się rzeczami, które zwykle odkładałem na wieczne nigdy. Schowki, kieszenie w drzwiach, stare paragony, zimowe rękawiczki, skrobaczka, butelka po płynie do spryskiwaczy i drobiazgi, które cały czas jeździły ze mną tylko dlatego, że kiedyś je tam włożyłem.
Wyrzuciłem zbędne rzeczy, uporządkowałem bagażnik i zostawiłem tylko to, czego faktycznie potrzebuję. Do tego dołożyłem jeszcze pochłaniacz wilgoci. Przy okazji polecam też sprawdzić filtr kabinowy. Jeśli jest stary, zawilgocony albo zapchany, może pogarszać przepływ powietrza i dokładać swoje do zapachu w kabinie. Nie zawsze trzeba go wymieniać od razu, ale po zimie warto o nim pamiętać.
Zapach był jednym z ostatnich elementów całej układanki. Chciałem najpierw zadbać o czyste wnętrze, a dopiero później dodać perfumy. Zdecydowałem się na produkt, który delikatnie podkreśli poczucie świeżości, ale nie będzie dominować. Dość spontanicznie zainwestowałem jeszcze w organizer do bagażnika i nowy uchwyt na telefon. Dopiero po wykonaniu tych wszystkich działań poczułem, że w końcu zamknąłem sezon zimowy.
5 prostych kroków, a różnica odczuwalna już od pierwszej jazdy
Zaniedbana kabina po zimie może odbierać autu dużą część uroku. U mnie wystarczyło pięć konkretnych kroków, żeby wnętrze przestało straszyć. Warto pamiętać, że nie trzeba od razu robić pełnego detailingu ani wydawać dużych pieniędzy. Czysta tapicerka, sucha wykładzina, świeże plastiki, uporządkowany bagażnik i kierownica w nowym pokrowcu w zupełności wystarczą do osiągnięcia całkowicie zadowalającego efektu.
Cała ta przemiana przypomniała mi, że komfort jazdy nie zależy tylko od silnika, zawieszenia, wyciszenia albo standardu wyposażenia. Jasne, jako pasjonat motoryzacji zwracam dużą uwagę na techniczne aspekty, ale nie można przy tym ignorować wpływu zadbanego wnętrza.
Chyba najbardziej jestem zadowolony z tego nowego pokrowca na kierownicę. Niby mała rzecz, a jednak robi większą różnicę niż początkowo zakładałem. Kiedy widzę te zmiany, trudno mi uwierzyć, że tak długo odkładałem sprzątanie. Mam postanowienie, żeby od tej pory utrzymać większą systematyczność, ale oby jak zwykle nie skończyło się na dobrych chęciach.
Artykuł sponsorowany
